می ترسم..............

جهان با غربت من چه خواهد کرد؟ جهان با غربت کسی که بوی باران و سپیده خواهد داد و می اندیشد هر روز را باید زیر درخت گیلاس به امید قرارهای بی گاه و اتفاقی بماند....... ....... آری، این درخت گیلاس گاهی مرا به وحشت می اندازد می ترسم یک روز ناگهان همانجا خوابم ببرد و بعد دریایم که درست در وعده گاه مرده ام عاشق مرد ه ای که هرگز نمی تواند حجم اضطراب عشق تو را بر دوش کشد......