لبخند تو برآمدن آفتاب بود.......
درباره سایت
آخرین مطالب
- دیوانگی برای همه گاه لازم است
- عرصه را هی تنگ تر کن توی زندان بیشتر
- باده ی حافظ ما در خم چشمان شماست
- چه دردناک و غم آلود
- در دور باطلی که فِتادیم سرخوشیم
- این زخم جز به درد مداوا نمی شود
- دیوانگی برای همه گاه لازم است........
- عرصه را هی تنگ تر کن توی زندان بیشتر...............
- باده ی حافظ ما در خم چشمان شماست.......
- می سوزم از درد جدایی من.................
امکانات وب
می پرسد از من كیستی؟ می گویمش اما نمی داند
این چهره ی گم گشته در آیینه خود را نمی داند
می خواهد از من فاش سازم خویش را باور نمی دارد
آیینه در تكرار پاسخ های خود حاشا نمی داند
می گویمش گم گشته ای هستم كه در این دور بی مقصد
كاری به جز شب كردن امروز یا فردا نمی داند
می گویمش می گویمش چیزی از این ویران نخواهی یافت
كاین در غبار خویشتن چیزی از این دنیا نمی داند
می گویمش آنقدر تنهایم كه بی تردید می دانم
حال مرا جز شاعری مانند من تنها نمی داند
می گویم و می بینمش او نیز با آن ظاهر غمگین
آن گونه می خندد كه گویی هیچ از این غم ها نمی داند.......
برچسب:
نویسنده: ساناز صالحی