لبخند تو برآمدن آفتاب بود.......

دل تو سنگ به قدر شکستن من نیست تو پارۀ تنمی، پارۀ من آهن نیستبپرس بعد تو خاموشی غریبم رااز آن چراغ، که در خانه هست و روشن نیستدلت خوش است که من زنده زنده می سوزمولی رها شدن از عاشقی به مردن نیستچقدر سنگ زدند و به خود قبولاندمکه ضرب دست تو پشت سر فلاخن نیستچقدر حرف برای تو دارم و هر باردر آب و تاب تماشا توان گفتن نیست چه دردناک و غم آلود اینکه می دانیبه هر دری بزنی نیمۀ تو این ... نیست...........

آن صبح پرنیانی.......چه دردناک و غم آلود........................................دل تو سنگ به قدر شکستن من نیستتو پارۀ تنمی، پارۀ من آهن نیستبپرس بعد تو خاموشی غریبم رااز آن چراغ، که در خانه هست و روشن نیستدلت خوش است که من زنده زنده می سوزمولی رها شدن از عاشقی به مردن نیستچقدر سنگ زدند و به خود قبولاندمکه ضرب دست تو پشت سر فلاخن نیستچقدر حرف برای تو دارم و هر باردر آب و تاب تماشا توان گفتن نیست چه دردناک و غم آلود اینکه می دانیبه هر دری بزنی نیمۀ تو این ... نیست........ آمارگیر وبلاگحدیث...